Het gebruik van grafiet als medium voor kunst ontstond pas in 1662, daarom hadden ze dit materiaal in de Renaissance nog niet. Metaal bood een snelle en draagbare manier om schetsen te maken zonder dat er inkt- of verfvoorbereidingen nodig waren. Het enige dat nodig was, was papier dat zo was voorbereid dat het metaal gemakkelijk zou hechten.
Het metaal kan van alles zijn: lood, zilver, goud, koper, titanium, aluminium, enz. Als we maar een stukje draad pakken, kunnen we beginnen met tekenen. In dit artikel beschrijf ik alleen vier meest gebruikte metalen, namelijk zilver, koper, goud en aluminium.
De meest gebruikte is dus de zilveren punt, omdat deze na verloop van tijd oxideert en van toon verandert van grijs naar sepia. Ook de manier waarop het licht weerkaatst, maakt dit metaal tot een van de favorieten.
Kleurafgifte per metaal
Goud geeft een lichtgrijze kleur met een vage gouden glans, het oxideert niet en veegt iets uit.
Zilver wordt donkerder grijs welke oxideert tot een warme bruine tint. zilver veegt iets meer uit.
Koper geeft een lichtgrijze tot koperkleurige glans, het kan tot een groenige kleur oxideren en veegt matig uit.
Aluminium is de donkerste van deze metalen, geeft een grijs-blauwe kleur, maar geen oxidatie en veegt matig uit.
bron: zilverstift.nl
Voorbereiden ondergrond
Papier voor de printer kan het metaal niet opnemen omdat het oppervlak erg glad is. Microscopisch gezien moet het oppervlak schurend zijn om de metalen punt te schrijven en op het oppervlak te hechten.
We kunnen een paper voorbereiden, net zoals ze dat in de Renaissance deden. Een mengsel van bot of gemalen schelpen werd met wat lijm bereid om een schilderij te maken dat op het dikke papier werd gedrukt. Zelf maak ik gebruik van krijtpoeder met water gemengd, daarna komt er een oplossing van konijnenlijm erbij gemengd. We kunnen daarmee het papier bewerken en laten drogen. Na het drogen lichtjes opschuren.
Voorbeelden uit de renaissance en het heden